Wanneer zijn we gestopt met nadenken?
Ik deed mee aan de lokale verkiezingen. Ik verloor. Grandioos.
Dat is even slikken. Maar eerlijk? Dat is niet waar het echt over gaat.
Wat me raakt, is iets anders.
Dat er massaal gestemd wordt op iets wat niet eens bij de gemeente ligt.
Teruggebracht tot één zin.
“Nee tegen azc.”
Kort. Duidelijk. Hapklaar.
En blijkbaar genoeg.
Daar wringt het voor mij.
Niet omdat mensen ergens voor of tegen zijn, maar omdat het zo makkelijk wordt.
Alsof we genoegen nemen met één zin, zonder nog zelf na te denken waar het eigenlijk over gaat.
En ja, ik betrap mezelf daar ook op.
Dus ik doe iets anders.
Ik ga terug naar waar mijn plek ligt.
Maken. Kijken. Vragen stellen.
En ik maak een t-shirt:

THINKING IS RADICAL
Ja, ook gewoon een leus.
Maar wel één die iets terugvraagt.
Blijf zelf nadenken.
Niet alles slikken omdat het makkelijk voelt.
Niet alles herhalen omdat het lekker bekt.
Gewoon even zelf blijven kijken.
Ik draag het.
En als je dit herkent, misschien jij ook.
