Annemarieke van Peppen
Ik onderzoek identiteit. In mensen, merken en de wereld om ons heen. Identiteit fascineert me omdat het voortdurend in beweging is, gevormd door ervaringen, relaties, verwachtingen en de rollen die we aannemen in het leven.
Mijn werk beweegt tussen beeld, object, ervaring en visuele communicatie. Van autonome collecties en installaties tot persoonlijke sessies, impactprojecten en brandingtrajecten. Die veelzijdigheid voelt voor mij niet als losse onderdelen, maar juist als een natuurlijke manier van werken. Identiteit laat zich nu eenmaal niet vangen in één discipline.
Ik werk graag op het snijvlak van kunst en praktijk. Vanuit mijn achtergrond als maker, maar ook vanuit levenservaring, onderzoek ik hoe mensen zichzelf zichtbaar maken, beschermen, verbergen of proberen vast te houden. Veel van mijn werk gaat over imperfectie en de schoonheid daarvan. Over rafelranden, sporen, gelaagdheid en alles wat ons menselijk maakt.
Door de jaren heen werkte ik aan autonome beeldseries, draagbare objecten, culturele projecten, persoonlijke trajecten en visuele identiteiten voor makers, merken en organisaties. Soms ontstaat een project vanuit beeld, soms vanuit een gesprek, een ruimte, een materiaal of een vraagstuk dat nog niet helemaal zichtbaar is.
Ik beweeg bewust tussen verschillende werelden. Tussen autonoom en toegepast, tussen kunst, cultuur en communicatie. Juist daar ontstaan voor mij de interessantste projecten, omdat identiteit zich overal laat zien, in mensen, in ruimtes, in gedrag, in beeldtaal en in de dingen waarmee we ons omringen.
Of het nu gaat om een mens, een collectie, een merk of een organisatie, uiteindelijk kom ik steeds terug bij dezelfde vraag: wie ben je, en durf je dat zichtbaar te maken?
Dertig jaar zoeken, experimenteren, maken en groeien
In 1995 hing mijn werk voor het eerst aan de muur: grote Polaroids, rauw en onzeker. Dat moment was het begin van een reis waarin kwetsbaarheid en experiment altijd de kern zijn gebleven.
Mijn werk ontwikkelde zich van fotografie naar installatie, collage en draagbare kunst. Toch bleef de kern hetzelfde: aandacht, menselijkheid en het verlangen om te begrijpen hoe we overeind blijven.
Kunst is niet wat ik zoek.
Ik probeer te begrijpen wat er is: mijzelf, de wereld, en alles wat buiten de lijnen valt.
De materialen veranderen, de drijfveer niet.
Dit is hoe ik me uit.
De wereld die te veel vraagt
We leven in een tijd waarin alles zichtbaar moet zijn. We rennen, vergelijken en presteren alsof het leven een project is dat af moet. Daardoor raken we de rust kwijt – en soms ook onszelf.
We zoeken stilte, maar vinden schuldgevoel.
Onder al die lagen ligt iets eenvoudigs: het verlangen om weer te voelen dat je leeft.
Dat verlangen is de kern van mijn werk — in vrij werk, in zichtbaarheid, maar ook in de sessies en workshops die ik aanbied voor wie even stil wil staan
Nu, en waarom het ertoe doet
Na dertig jaar geloof ik dat mijn werk thuishoort in het dagelijks leven.
Daarom deel ik het nu ook als prints, draagbare kunst en kleine objecten. Elk stuk vertelt een deel van het grotere verhaal: over aandacht, over menselijkheid, over blijven kijken.
Op de hoogte blijven?
Schrijf je in voor de nieuwsbrief